Laatst las ik iets bijzonders over microchimerisme: tijdens een zwangerschap blijven cellen van je kind in het lichaam van de moeder aanwezig. Soms zelfs tientallen jaren later. Dat raakt precies aan wat ik in mijn praktijk vaak zie. Iedere zwangerschap laat sporen achter. Niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en zelfs energetisch.

Een zware zwangerschap. Een bevalling die anders liep dan gehoopt. Niet gehoord zijn. Te snel door moeten. Of juist het gevoel dat je “blij moet zijn”, terwijl er ook verdriet, boosheid of gemis zit. Het lichaam onthoudt.

Veel vrouwen komen bij mij met klachten rond onderrug, bekken of het gebied rond het stuitje. Soms gekoppeld aan menstruatieklachten, spanning of een gevoel van onrust dat moeilijk uit te leggen is. Of dat het lastig is met je kind te verbinden.

In mijn holistische massages werk ik daarom niet alleen op ontspanning, maar ook op het verhaal dat in het lichaam opgeslagen ligt. Met een combinatie van oosterse en westerse technieken, lichaamsgericht werk, ademwerk, systemisch werk en soms stembevrijding ontstaat ruimte om te voelen wat er nog gezien wil worden. En dat hoeft niet direct na de bevalling te zijn. Ook 10, 20 of 30 jaar later mag iets alsnog geheeld worden.

Dat vind ik misschien wel het mooiste aan dit werk: dat een lichaam niet vergeet, maar ook altijd weer kan verzachten.